Zand

Het nare gevoel
dat ik maar niet thuis kon brengen.

Er klopte iets niet.

‘Hi lief, de vijf is in het uur,
zullen we op het weekend proosten?’

‘Ja graag.’
Amper de deur achter me gesloten.

Bubbels in mijn hoofd.

Op het terras zit een ouder stel.
Zij met witgrijs krullend haar.
Hij tegenover haar.

Ze lijken geen aandacht te hebben
voor de wereld om hen heen.

Zo moe.
Zo klein.

Een glas?
Een gewoonte.

Nog één glas.
Ik lach mee.